FAQ

De Thaise bevolking

Thailand telt circa 65 miljoen inwoners, waarvan er zo'n 12  miljoen in de hoofdstad Bangkok leven. Ondanks de immense indruk die Bangkok op u zal maken is Thailand weinig verstedelijkt. Het overgrote deel van de bevolking woont op het platteland en slecht 20% in een van de steden en dan nog voornamelijk in Bangkok en omgeving. De tweede en derde stad, Korat en Chiang Mai tellen elk nog geen 200.000 inwoners. Ruim 80% van de bevolking is van Thaise origine. De grootste etnische groep in Thailand wordt gevormd door (vijf miljoen) Chinezen. Hun assimilatie in de Thaise samenleving is altijd goed verlopen, vanwege de historische handels- en etnische banden. In het zuiden van Thailand wonen ruim een miljoen Maleisiërs, die een Islamitische minderheid vormen.
De Tsjauw Khauw is een verzamelnaam voor de bergvolken in Thailand. Zij komen oorspronkelijk uit buurlanden als Myanmar, China of Laos en vormen ongeveer 1% van de bevolking. Ze wijken etnisch, qua taal en religie sterk af van de rest van de Thaise bevolking en vormen voor toeristen een grote trekpleister. De Karens vormen met driehonderdduizend de grootste bevolkingsgroep. Alhoewel de bergstammen de nodige variatie verlenen aan de etnische samenstelling van de bevolking, scheppen zij ook de nodige problemen. De meeste stammen leiden een trekkend bestaan, zonder rekening te houden met de huidige politieke grenzen. Daarnaast zijn bepaalde stammen gewend de opiumplant te verbouwen, waarvan zij zelf ook veelvuldig gebruik maken. Een ander probleem is de manier waarop deze stammen het land verbouwen. Zij branden de begroeiing weg om de grond bouwrijp te maken en dit leidt tot ontbossing van de heuvels met erosie als gevolg. Om een eind te maken aan deze problemen is de Thaise regering een aantal projecten gestart om medische en sociale hulp te geven en daarnaast de opiumteelt te vervangen door ander handelsgewassen.

 

Staatsvorm

Sinds 1932 is Thailand een constitutionele monarchie. De koning en regering bevinden zich in de hoofdstad Bangkok. Het land is verdeeld in 73 provincies, changwats, met aan het hoofd een door de koning benoemde gouverneur. Alhoewel de Thaise democratie de laatste jaren steviger in zijn schoenen is komen te staan, blijft het leger een belangrijke factor van betekenis. Staatsgrepen zijn in het verleden dan ook regelmatig voorgekomen. Het koningshuis wordt diep gerespecteerd door de Thaise bevolking. In vele winkels, huizen, tempels en openbare gebouwen hangt een portret van de koning Bhumibol Adulyadej, of Rama IX en koningin Mom Rajawongse Sirikit Kitiyakara. Een afbeelding van de koning en koningin mag nooit bespot worden en wordt het liefst zo hoog mogelijk boven ooghoogte van de mensen gehangen. De koning heeft nog steeds een belangrijke invloed op het politieke en religieuze leven. Dit blijkt ook uit de vlag van Thailand. De vlag heeft vijf horizontale banen: rood-wit-blauw-wit-rood. Rood is het symbool voor de Thaise natie en de blauwe baan - dubbel zo breed als de andere banen - symboliseert het koningshuis. De witte banen staan voor het geloof, waar het koningshuis ook een belangrijke taak in vervult. De koning wordt vanuit het Boeddhisme min of meer als een heilige vereerd, maar hij waakt ook over de vrijheid van andere godsdiensten.

Read more: Staatsvorm

   

Wat is een wat?

Een Wat is een boeddhistische tempel Thailand. Ook religieuze gebouwen van andere religies (bijvoorbeeld ruïnes uit de tijd van het Hindoeïsme) kunnen met deze naam aangeduid worden.

Gebouwen

Normaal gesproken bestaat een Wat uit verscheidene gebouwen die door een muur omringd worden:

  • Chedi (Khmer: Prang, Sanskriet/Pali: Stoepa, Singhalees: Dagoba) - Dit is een klokvormige aan de bovenkant spits aflopende toren, normaal gesproken toegankelijk en bedekt met bladgoud.
  • Vihaan of Vihāra - Een ruimte waar diverse activiteiten kunnen plaatsvinden, zoals: meditatie, de dagelijkse maaltijd, een conversatie tussen leken en monniken, het aanbieden van een gift aan de Gemeenschap van Monniken (de Sangha).
  • Mondhop - De bibliotheek
  • Sala - Een openbaar paviljoen, kan gebruikt worden voor diverse doeleinden.
  • Het Uposatha Gebouw (Thai: Bot) is het heiligste gedeelte van de Wat. In deze ruimte worden de ceremoniën gehouden, zoals de tweewekelijkse recitatie van de regels van de monniken (pātimokkha) en de hogere intrede tot het monnikschap (Upasampadā) door aspirant-monniken.
  • Kuti's - Dit zijn de hutjes waar de monniken in leven. In de grotere steden zijn er vaak flatgebouwen waar de monniken een eigen kamer hebben.
  • Keuken - Waar gerechten bereid kunnen worden door de leken.
  • Beltoren - Waar dagelijks de bel geluid wordt. Soms is die bel een oude doormiddengezaagde Amerikaanse bom uit de Vietnamoorlog. Er zijn echter ook ambachtelijk gemaakte bellen, en grote trommels gemaakt met dierenhuid.



Hiernaast worden in de gebouwen verschillende versieringen aangebracht zoals Chofahs. Er is vaak ook een kloostergebouw waar de monniken verblijven. Het Uposatha Gebouw (de bot) en sommige andere tempelgebouwen dient men te betreden zonder schoeisel. Een Wat kan behalve een religieuze functie ook verscheidene andere functies hebben:

 

  • School
  • Museum
  • Feestplaats
  • Weeshuis
  • Jaarmarkt op feestdagen
  • het centrum van samenwerkingsprojecten in de samenleving

 

   

De Thaise taal

Thai hebben hun eigen taal. De taal die in de Centrale Vlaktes van het Koninkrijk wordt gesproken is het standaard Thai. Dit wordt onderwezen in alle scholen en gesproken in uitzending voor radio en TV, en gedrukt in publicaties. De taal is voortgekomen uit woorden van andere talen, in het bijzonder het Sanskrit en Pali van India dat naar Thailand is gekomen samen met het Brahmanisme en het Boeddhisme. Woorden van de talen van naburige landen worden ook gebruikt zoals woorden uit het Chinees, Khmer en Laos. De Thaise taal is standaard en wordt over heel Thailand gebruikt. Echter, elk gebied heeft zijn eigen dialect.